8essalikos-kampos


 

 

 

 

 

 

Ιστορία και Παράδοση του Θεσσαλικού κάμπου και των Προϊόντων του.

Στην Θεσσαλία και κυρίως στην περιοχή των Φαρσάλων συναντάμε καλλιέργειες όπως τα ποτιστικά, βαμβάκι, καλαμπόκι, ντομάτα, τεύτλα και τα ξηρικά, Βίκο, μπιζέλι, τριφύλλι, όσπρια, φακές, ρεβίθι, και τα ακρόδρυα δεντρά, καρυδιά, αμυγδαλιά και φιστικιά (κοινώς Αιγήνης) οι οποίες έχουν αυξημένη δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια μαζί με τα αρωματικά Γκότζι Μπέρι, Σμέουρο, αρωνία.

Η Θεσσαλία αποτελείτε από τέσσερις νομούς, Καρδίτσας, Λάρισας, Τρικάλων, και Μαγνησίας. Το κλίμα είναι κυρίως μεσογειακό, με ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Ο χειμώνας είναι πιο βαρύς στις ορεινές περιοχές. Η Λάρισα συγκαταλέγεται στις πιο ζεστές περιοχές της Ελλάδας κατά τους θερινούς μήνες.Στον Θεσσαλικό κάμπο περιλαμβάνεται η μεγαλύτερη πεδιάδα και σιτοβολώνας της Ελληνικής επικράτειας που διαρρέεται στον άξονα ανατολή δύση από τον ποταμό Πηνειό . Είναι από τα πεδινότερα διαμερίσματα της χώρας μας και παραγωγικότερη περιφέρεια σε γεωργικά προϊόντα πρώτης ύλης βιομηχανικής παραγωγής, Βαμβάκι, Τεύτλα, Ντομάτα και Σιτάρι.

Σε όλη την έκταση της Θεσσαλίας θα συναντήσουμε καλλιέργειες και προϊόντα όπως σιτηρά. βαμβάκι, το κτηνοτροφικό βίκο και μπιζέλι, τεύτλα, αμπέλια κυρίως στον Τύρναβο και την Ελασσόνα, μήλα και ροδακινιές στην περιοχή της Αγιάς και ελιές, μηλιές και αχλαδιές  στην περιοχή του Πηλίου στον Βόλο.

8essalikos-kampos2


Ιστορία, Ήθη και Έθιμα της περιοχής

Η περιοχή της Θεσσαλίας κατοικήθηκε από της αρχές της παλαιολιθικής εποχής, πατρίδα του Ασκληπιού του Αχιλλέα των Λαπιθών και των Κενταύρων, πατρίδα ποιητών, λογοτεχνών, ζωγράφων και ανθρώπων των γραμμάτων και της τέχνης.

Το όνομα Λάρισα είναι προελληνικό πελασγικής προέλευσης και σημαίνει ισχυρά οχυρωμένος λόφος η Ακρόπολη, επίσης σύμφωνα με την μυθολογία η πόλη Λάρισα χτίστηκε στην πελασγική περίοδο από τον Λάρισο γιο του πελαργού.

Κατά την μυθολογία τα νερά του Πηνειού βρήκαν διέξοδο προς την θάλασσα, όταν ο Ποσειδώνας με την τρίαινα του έκοψε τα βουνά δημιουργώντας μια τομή, ένα κόψιμο στα Τέμπη, Ο ποταμός Πηνειός αποτελεί τον τελικό αποδέκτη των σχεδόν των ρευμάτων που διασχίζουν τη Θεσσαλική πεδιάδα, Πηγάζει από την Πίνδο και εκβάλλει στο Αιγαίο πέλαγος.

Η Καρδίτσα ιδρύθηκε στα χρόνια της τουρκοκρατίας
Το όνομα Καρδίτσα θεωρείται κατά μια εκδοχή παραφθορά του σλαβικού  Gradista, , το οποίο σημαίνει «οριοθετημένος, οχυρωμένος τόπος», μια άλλη εκδοχή, η ονομασία της πόλης να προέρχεται από την λέξη «καρυδιά – καρυδίτσα» που με την θεσσαλική προφορά έγινε «Καρδίτσα»

Η πόλη των Τρικάλων είναι χτισμένη πάνω στην αρχαία πόλη Τρίκκα η Τρίκκη, η οποία ιδρύθηκε γύρω στην 3η χιλιετία π.χ. και ονομάστηκε έτσι από την νύμφη Τρίκκη κόρη του Πηνειού η για άλλους κόρη του Ασωπού Ποταμού.

Στο Πήλιο κατοικούσαν οι Κένταυροι και ο σοφός Χείρωνας, κοντά στον οποίο μαθήτευσε ο Αχιλλέας και ο Ασκληπιός που διδάχτηκε την ιατρική.

Τα Φάρσαλα γνωστή στην αρχαιότητα ως Φάρσαλος

Χτισμένη στην φυσική οδό που συνδέει την Θεσσαλία με την νότια Ελλάδα, η πόλη υπήρξε πολλές φορές πέρασμα δυνάμεων είτε προς τον νότο είτε προς τον βορρά. Σήμερα οι κάτοικοι ασχολούνται  με την γεωργία, κυρίως με την καλλιέργεια βαμβακιού και την κτηνοτροφία

Ο θερισμός στον Θεσσαλικό κάμπο.
Τον μήνα Ιούνιο η θεριστή γινόταν το θέρισμα των σιτηρών, σε όλα τα χωριά του θεσσαλικού κάμπου, ο θερισμός και ο αλωνισμός  γινόταν με το πατροπαράδοτο τρόπο, με το δρεπάνι και την δόκανη, κρατούσε ένα με δύο μήνες.στις μέρες μας ο πατροπαράδοτος αυτός τρόπος υπάρχουν μόνο ως αναμνήσεις, η εμφάνιση των θεριστικών και αλωνιστικών μηχανών στις αρχές της δεκαετίας του πενήντα, άλλαξε τον τρόπο του θερισμού και αλωνισμού.

Πατροπαράδοτος τρόπος θερισμού με δρεπάνι
Όταν τα στάχυα ωρίμαζαν, ο γεωργός ετοιμαζόταν για την ώρα του θερισμού.Οι θεριστές άντρες και γυναίκες άρχιζαν τον θερισμό νωρίς το πρωί πριν αρχίσει η ζέστη. Οι θεριστές ξεκινούσαν από την ίδια πλευρά του χωραφιού και έπαιρναν μπροστά τους μια έκταση που αντιστοιχούσε στον αριθμό των θεριστών και την ονόμαζαν ¨Οργο». Ύστερα περνούσε ο δέτης που έπιανε κάμποσα χερόβολα και τα έδενε με λεπτές βεργούλες ( βίτσες) λυγαριάς η αγριελιάς και έφτιαχνε τα δεμάτια.

 

 

 

Πληροφορίες  Κειμένου:
https://El.wikipedia.org/